तिमोथीले पावललाई पछ्याउनु पर्छ (२ तिमोथी ३:१०-१३)
Timothy Should Follow Paul (2 Timothy 3:10-13)
पावलको विश्वासयोग्यताको उदाहरण (पद १०-११)
पद १-९ मा पावलले तिमोथीलाई भनेको कुरा सम्झेर सुरु गरौं।
पावलले तिमोथीलाई केही मानिसहरूबाट टाढा रहन चेतावनी दिन्छन् र उनीहरूमा पाइने अधर्मी स्वभावहरूको सूची प्रस्तुत गर्छन्। तर यसले एउटा महत्त्वपूर्ण प्रश्न खडा गर्छ:
हामी त्यस्ता मानिसहरूबाट कसरी बच्न सक्छौँ?
उत्तर सरल छ, तर व्यवहारमा ल्याउन धेरै गाह्रो:
ईश्वरीय मानिसहरूको अनुसरण गरेर।
अब, यदि हामीले इमानदारीपूर्वक सोच्ने हो भने, यो कुरा गर्न धेरैलाई खासै आकर्षक नलाग्न सक्छ। ईश्वरीय मानिसहरू संसारको दृष्टिमा साधारण वा कम रोमाञ्चक देखिन सक्छन्। तिनीहरू प्रार्थना गर्छन्, धर्मशास्त्र अध्ययन गर्छन्, अरूको सेवा गर्छन्, सुसमाचार सुनाउँछन्, र परमेश्वरको आज्ञा पालन गर्छन्। संसारको मापदण्डअनुसार हेर्दा, यी कुराहरू त्यति रमाइलो देखिदैनन्।
त्यसैले अर्को महत्त्वपूर्ण प्रश्न उठ्छ:
हामीले साँचो ईश्वरीय मानिसहरूलाई कसरी चिन्ने?
धर्मशास्त्रले हामीलाई एउटा मापदण्ड दिन्छ। यूहन्नाको पहिलो पत्र ४:१–३ मा हामीलाई “आत्माहरूको जाँच” गर्न भनिएको छ। पहिलो जाँच: येशू ख्रीष्ट शरीरमा आउनुभएको छ भनी स्वीकार गर्नेहरू परमेश्वरबाटका हुन्; र जसले स्वीकार गर्दैनन्, तिनीहरू परमेश्वरबाटका होइनन्। दोस्रो जाँच: तिनीहरूको फल द्वारा (मत्ती ७:१५-२०; १२:३३-३७; लूका ६:४५)।
तर पनि, ईश्वरीय मानिसहरूसँग हिंड्नु सजिलो हुँदैन। यसले प्रायः शान्ति होइन, कठिनाइ ल्याउँछ।
यसै कारण पावल आफ्नै उदाहरणतिर फर्कन्छन्। उनी घमण्ड गरिरहेका छैनन्, बरु एउटा नमूना प्रस्तुत गरिरहेका छन्। उनले तिमोथीलाई देखाउँछन् कि वास्तविक जीवनमा, विशेष गरी दबाब र सतावटको बीचमा, विश्वासी ख्रीष्टियन जीवन कस्तो हुन्छ। पद १०–११ मा पावल भन्छन्:
“तर तिमीले मेरो शिक्षा, मेरो आचरण, मेरो जीवनको उद्देश्य, मेरो विश्वास, मेरो धैर्य, मेरो प्रेम, मेरो दृढता, साथै एन्टिओक, आइकोनियम र लिस्त्रामा ममाथि आएका सतावट र दुःखकष्टहरूको अनुसरण गरेका छौ।”
यहाँ पावलले पहिले उल्लेख गरिएका अधर्मी गुणहरूको ठीक विपरीत उभिने नौ स्वभावहरू प्रस्तुत गरेका र्छन्।
उनको सन्देश स्पष्ट छ:
तिमोथीले पहिले नै प्रत्यक्ष रूपमा ख्रीष्टमा समर्पित जीवन कस्तो हुन्छ भनेर देखेका छन्, र त्यो जीवन सजिलो छैन।
यो कहिल्यै सजिलो थिएन। वास्तवमा, यो सजिलो हुने उद्देश्यले दिइएको जीवन होइन। अब तिमोथीलाई त्यही मार्गमा अघि बढ्न बोलाइएको छ — पावलको उदाहरण पछ्याउन, चाहे त्यसले दुःखकष्ट नै किन नल्याओस्।
प्रश्न: तपाईं कसलाई पछ्याउँदै हुनुहुन्छ? के तपाईं सजिलो बाटो रोज्दै हुनुहुन्छ वा ईश्वरीय बाटो, जुन प्रायः कठिन र मूल्य चुकाउनुपर्ने हुन्छ?
सतावटको वास्तविकता (पद १२–१३)
पद १२ ले हामीलाई एउटा गम्भीर सत्य बताउँछ:
“ख्रीष्ट येशूमा ईश्वरीय जीवन जिउन चाहने सबै सताइनेछन्।”
यो कुरा हामीलाई अचम्म लाग्नु हुँदैन, किनकि येशू आफैले यसलाई स्पष्ट पार्नुभएको थियो। मर्कूसको सुसमाचार १०:२१–२२ मा, येशूले धनी जवानलाई आफ्नो सबै सम्पत्ति बेचेर उहाँलाई पछ्याउन भन्नुभयो। तर मूल्य धेरै ठूलो भएकाले त्यो मानिस दुःखी हुँदै फर्कियो।
मर्कूस ८:३४ मा, येशूले भीड र आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो:
“यदि कोही मेरो पछि आउन चाहन्छ भने, उसले आफैलाई इन्कार गरोस्, आफ्नो क्रूस उठाओस्, र मेरो पछि लागोस्।”
र मत्तीको सुसमाचार ८:२१–२२ मा, उहाँले पछ्याउन चाहने एक व्यक्तिलाई सबै कुरा—यहाँसम्म कि पारिवारिक जिम्मेवारीहरू समेत—छोड्नुपर्ने चुनौती दिनुभयो।
सन्देश स्पष्ट छ:
येशूलाई पछ्याउनु मूल्य चुकाउनुपर्छ। येशूलाई पछ्याउनु महँगो पर्छ।
तर किन परमेश्वरलाई पछ्याउँदा दुःखकष्ट आवश्यक पर्छ?
किनभने कठिनाइहरूले हाम्रो कमजोरी प्रकट गर्छन्। यसले हामीलाई सिकाउँछ कि हामी आफैंमा पर्याप्त छैनौँ।हामी कमजोर छौँ, निर्भर छौँ, र परमेश्वरको शक्तिको खाँचोमा छौँ। यसमा पावल आफैं उदाहरण हुन्। उनले सतावट सहनुभयो, तर प्रभुले उहाँलाई उद्धार गर्नुभयो।
पहिले (पद १०–११), पावलले तिमोथीलाई सम्झाउनुभएको थियो कि धेरै कष्टहरूका बीचमा पनि “प्रभुले मलाई ती सबैबाट उद्धार गर्नुभयो।” अब उनी यही सत्यलाई अझ विस्तार गर्छन्:
सतावट अपवाद होइन; ईश्वरीय जीवन पछ्याउनेहरूको लागि यो सामान्य कुरा हो।
त्यसैले हामी यसरी भन्न सक्छौँ:
हामी सहन्छौँ, र प्रभुले उद्धार गर्नुहुन्छ।
अझ राम्रोसँग भन्नुपर्दा: हामी सहन्छौँ, किनकि हामी जान्दछौँ कि प्रभुले उद्धार गर्नुहुन्छ।
यसैबीच, पावलले अधर्मीहरूको मार्गसँग यसको तुलना गर्छन्। दुष्टहरू, ठगहरू, र झूटा शिक्षकहरू झन् खराबतर्फ बढ्दै जान्छन्। तिनीहरूले अरूलाई धोका दिन्छन्, र आफैं पनि धोका खान्छन्।
गलातीहरूलाई पत्र ६:७–९ मा धर्मशास्त्रले सम्झाउँछ:
परमेश्वरलाई कसैले ठट्टा गर्न सक्दैन; मानिसले जे रोप्छ, त्यही कटनी गर्छ।
धोकालाई पछ्याउनेहरू अन्ततः झूटलाई नै पछ्याउँछन्। र झूटले जीवन दिन सक्दैन। अनन्त जीवन दिन सक्ने अधिकार केवल परमेश्वरसँग मात्र छ।
त्यसैले पावलले पद १४ मा तिमोथीलाई आग्रह गर्छन्:
“तिमीले सिकेका र दृढतापूर्वक विश्वास गरेका कुराहरूमा अडिग रह, र तिमीले ती कसबाट सिक्यौ भन्ने कुरा सम्झ।”
पावलको आशय यस्तो छ:
“तिमीले मेरो जीवन चिनेका छौ। तिमीले मेरो शिक्षा चिनेका छौ। म ख्रीष्टलाई पछ्याउँछु, त्यसैले तिमी पनि त्यही मार्गमा हिँड।”
विश्वासीहरू विश्वासयोग्य उदाहरणहरूबाट सिक्छन्। उनीहरू सत्यमा अडिग रहन्छन्, जब त्यसले दुःखकष्ट ल्याउँछ।
अन्त्यमा, यो प्रश्न हामी सबैका लागि: तपाईं कसरी ख्रीष्टका विश्वासयोग्य अनुयायी बन्न सक्नुहुन्छ?