गलाती ५ मा, पावलले ख्रीष्टियनहरूले ख्रीष्टले दिनुभएको स्वतन्त्रतामा कसरी बाँच्नुपर्छ भनेर व्याख्या गर्छन्। उनीहरूले व्यवस्थालाई धर्मी ठहरिने माध्यम बनाएर फेरि दासत्वमा फर्कनु हुँदैन, बरु आत्माद्वारा चल्नुपर्छ (५:१-२६)।
पावलले खतनालाई उद्धार/मुक्ति प्राप्त गर्ने माध्यमको रूपमा लिनु हुँदैन भनी चेतावनी दिन्छन्। उनी खतनाको विरोधमा थिएनन्, र परमेश्वरको सामु धर्मी ठहरिनका लागि खतना अनिवार्य हुनुपर्छ भन्ने धारणाको उहाँले विरोध गर्नुभयो (५:२-६)। व्यवस्थाद्वारा धर्मी ठहराउनु ख्रीष्टमा भर पर्नु र परमेश्वरको अनुग्रह प्राप्त गर्नुसँग विपरीत छ।
पद १ मा, पावल लेख्छन्, “स्वतन्त्रताको लागि ख्रीष्टले हामीलाई स्वतन्त्र पार्नुभएको छ। यसकारण दह्रा भएर खड़ा होओ, र फेरि दासत्वको जुवामुनि नपर।”
हामीलाई केबाट स्वतन्त्रता चाहिन्छ?
हामीलाई दासत्वको जुवाबाट स्वतन्त्रता चाहिन्छ, जुन पावलले ख्रीष्टमा विश्वासीहरूले पाएको स्वतन्त्रतासँग तुलना गर्छन्। यस सन्दर्भमा, उनी व्यवस्था मार्फत धर्मीकरण खोज्ने विरुद्ध चेतावनी दिन्छन्। पछि, पद १३ मा, उनले विश्वासीहरूलाई आफ्नो स्वतन्त्रतालाई पापमय स्वभावको निम्ति प्रयोग नगर्न चेतावनी दिन्छन्।
त्यसो भए हाम्रो स्वतन्त्रता केको लागि हो?
त्यही पदमा, पावलले जवाफ दिन्छन् कि हामीले स्वतन्त्रता प्रेममा एकअर्काको नम्रतापूर्वक सेवा गर्नका लागि पाएका छौँ।
यसले एउटा रोचक प्रश्न उठाउँछ। पावल भन्छन् कि हामी स्वतन्त्र छौं, तर त्यसपछि हामीलाई सेवा गर्न भन्छन्। सेवा कसरी स्वतन्त्रताको अभिव्यक्ति हुन सक्छ?
बब डिलनले गाउँछन्, “कसैको सेवा गर्नुपर्छ।” (Bob Dylan sings, “Gotta Serve Somebody.”) यसको केन्द्रीय विचारले एउटा महत्त्वपूर्ण प्रश्न उठाउँछ: हामी कसको वा केको सेवा गर्नेछौं? हामी या त परमेश्वरको सेवा गर्न सक्छौं वा अरू केहिलाई हाम्रो जीवनमा शासन गर्न दिन सक्छौं।
पावलले हामीलाई देखाउँछन् कि साँचो स्वतन्त्रता भनेको हामीले मनपरी गर्ने स्वतन्त्रता भनेको होइन। यो पापको प्रभुत्वबाट, दासत्वको बन्धनबाट स्वतन्त्रता हो ताकि हामी प्रेममा परमेश्वर र अरूको सेवा गर्न सकौं। हामी परमेश्वरको अनुग्रह कमाउन सेवा गर्दैनौं; हामी सेवा गर्छौं किनभने हामीले उहाँको अनुग्रह पाएका छौं। येशू आफैले यस्तो सेवाको लागि उदाहरण बसाल्नुभयो जब उहाँले भन्नुभयो, “किनकि मानिसको पुत्र सेवा पाउन होइन, तर सेवा गर्न र धेरैका छुटकाराको मोलको निम्ति आफ्नो प्राण दिन आएको हो” (मर्कूस १०:४५)।
गलाती ५:६ मा, पावल लेख्छन्, “एउटै कुराको मात्र मूल्य छ, अनि त्यो हो— प्रेमद्वारा काम गर्ने विश्वास।” साँचो विश्वासले असल कामहरूद्वारा मुक्ति कमाउँदैन; बरु, यो प्रेमद्वारा व्यक्त हुन्छ। पावल थप्छन् कि सम्पूर्ण व्यवस्था “आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर” (५:१४) आज्ञामा पूरा हुन्छ। यो विशेष गरी महत्त्वपूर्ण छ किनभने गलातीहरू द्वन्द्व र विभाजनसँग संघर्ष गरिरहेका थिए (५:१५, २६)।
त्यसपछि पावलले शरीर (पापमय स्वभाव) र आत्माको तुलना गर्छन्, विश्वासीहरूले शरीरको इच्छा पूरा गर्नुको सट्टा आत्माद्वारा हिँड्नुपर्छ भनेर सिकाउँछन् (५:१६-१७)। पद १९-२१ मा, उनले शरीरका कामहरूको सूची दिन्छन्, जसले पापी इच्छाहरूको विनाशकारी प्रभावहरू प्रकट गर्दछन्। यसको विपरीत, पद २२-२३ ले आत्माको फलको वर्णन गर्दछ: प्रेम, आनन्द, शान्ति, धैर्य, दया, भलाइ, विश्वासयोग्यता, कोमलता र आत्म-नियन्त्रण।
यी सद्गुणहरूले ख्रीष्टको चरित्रलाई प्रतिबिम्बित गर्छन् र सम्बन्धहरू निर्माण गर्छन्। पावलले निष्कर्षमा भन्छन्, “यस्ता कुराहरूको विरुद्धमा कुनै व्यवस्था छैन” (५:२३), किनभने आत्माको फल परमेश्वरको इच्छा र व्यवस्था पूरा गर्ने प्रेमसँग मेल खान्छ। यो विश्वासीहरूमा आत्माको रूपान्तरण कार्यको प्रमाण हो।
यसको अर्थ यो होइन कि विश्वासीहरूले कहिल्यै पापसँग संघर्ष गर्दैनन् वा आध्यात्मिक वृद्धिलाई कुनै प्रयासको आवश्यकता पर्दैन। बरु, परमेश्वरले उहाँको आत्मा मार्फत हामीमा काम गर्नुहुन्छ, र हामीलाई उहाँसँगै पाइला चाल्न बोलाइएको छ।
त्यसोभए, ख्रीष्टियन स्वतन्त्रता भनेको न त व्यवस्था मार्फत परमेश्वरको अनुग्रह कमाउने प्रयास गर्नु हो न त हाम्रा स्वार्थी इच्छाहरूलाई सम्बोधन गर्नु हो। यो ख्रीष्टमा पाएको स्वतन्त्रता हो, जुन पवित्र आत्माद्वारा जिउनुपर्छ र परमेश्वरप्रतिको प्रेम तथा अरूहरूको सेवामार्फत व्यक्त गर्नुपर्छ।
निष्कर्ष
पावलले जे सिकाउँदै थिए, पत्रुसले पनि त्यसको पुष्टि गरे। २ पत्रुस १:३-११ पढ्नुहोस्।
“आफ्नो महिमा र श्रेष्ठताद्वारा हामीलाई बोलाउनुहुनेलाई हामीले चिनेका हुनाले परमेश्वरको दिव्य शक्तिद्वारा जीवन र भक्तिको निम्ति हामीलाई चाहिने प्रत्येक थोक उहाँले दिनुभएको छ। यसैद्वारा उहाँले हामीलाई उहाँको अनमोल र महान् प्रतिज्ञाहरू दिनुभएको छ, कि यस संसारका कुइच्छाबाट आउने भ्रष्टताबाट उम्केर तिमीहरू ईश्वरीय स्वभावका सहभागी होओ। यसैकारण सबै किसिमका प्रयत्नद्वारा तिमीहरूको विश्वासमा सद्गुण र सद्गुणमा ज्ञान थप, ज्ञानमा आत्मसंयम, आत्मसंयममा धैर्य, धैर्यमा भक्ति, भक्तिमा भातृ-स्नेह, भातृ-स्नेहमा प्रेम थप। किनकि यी कुराहरू तिमीहरूमा प्रशस्त छन् भने हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टको ज्ञानमा यी कुराहरूले तिमीहरूलाई बेकम्मा र निष्फल हुनदेखि बचाउनेछन्। किनकि यी कुराहरूमा अभाव भएको मानिसचाहिँ पुराना पापहरूबाट शुद्ध भएको कुरा बिर्सेर अन्धा र टाढ़ाका कुरा नदेख्नेजस्तो हुन्छ।
यसैकारण भाइ हो, तिमीहरूको बोलावट र चुनाउ निश्चय गर्नलाई अझ जोशिला होओ, किनकि यी कुरा गर्नाले तिमीहरू कहिल्यै लोट्नेछैनौ। किनभने यसरी हाम्रा प्रभु र मुक्तिदाता येशू ख्रीष्टको अनन्त राज्यभित्र तिमीहरूलाई भव्य स्वागतसाथ प्रवेश मिल्नेछ।”