यहोशूले ऐ कब्जा गरे, वेदी बनाए र व्यवस्था पढे (यहोशू ८:१-९; ३०-३५)

Joshua captured Ai, built an altar and read the Law (Joshua 8:1-9; 30-35)

Book of the Law

८:१-९ परमप्रभुले यहोशूलाई ढुकेर आक्रमण गरि ऐ कब्जा गर्न आज्ञा दिनुभयो।

गत हप्ता, हामीले इस्राएलीहरू ऐद्वारा पराजित भएको देख्यौं। यहोशूले परमप्रभुलाई गुनासो गरे, र परमप्रभुले उनलाई देखाउनुभयो कि इस्राएलको अनाज्ञाकारिताको कारणले गर्दा उनीहरूले युद्ध हारे। यहोशूले पत्ता लगाए कि आकानले समर्पित चीजहरू आफ्नो पालमा लुकाए, र फलस्वरूप, आकान र उनको परिवारलाई मृत्युदण्ड दिइयो।

आज हामी देख्नेछौं कि इस्राएलले ऐलाई पराजित गर्छ। हामी यहोशू ८:१-९; ३०-३५ पढौं।

परमप्रभुले इस्राएलीहरूलाई पराजयमै छोड्नुभएन। उहाँले इस्राएललाई फेरि एक पटक विजयमा डोऱ्याउनुभयो। तर इस्राएलले फेरि विजय अनुभव गर्नु अघि, पापको मुद्दालाई सम्बोधन गर्नुपर्थ्यो यहोशू ७ अध्याय पापको न्यायसँग समाप्त हुन्छ, र यहोशू ८ अध्याय परमेश्वरसँग पुनः सम्बन्ध र नयाँ मार्गदर्शनको सुरुवातसँग सुरु हुन्छ। परमेश्वरको अनुग्रहले उहाँका जनहरूलाई पुनःस्थापित गर्‍यो, र उहाँले तिनीहरूलाई फेरि अगाडि डोर्याउनुभयो।

यहोशू ८:१ “नडराऊ र निराश नहोऊ” बाट सुरु हुन्छ। यो महत्त्वपूर्ण छ किनभने असफलता र अनुशासन पछि, परमेश्वरले यहोशूलाई भन्नुभएको पहिलो शब्दहरू आश्वासनका शब्दहरू हुन्। उहाँले पुनर्स्थापित यहोशूलाई मात्र सहनुहुन्न; उहाँले उसलाई पूर्ण रूपमा पुनर्स्थापित गर्नुहुन्छ। परमप्रभु उहाँसँग हुनुहुनेछ र ऐलाई इस्राएलको हातमा सुम्पनुहुनेछ। परमप्रभु आफैंले तिनीहरूलाई फेरि नेतृत्व गर्नुहुनेछ। यहोशूले सबै लडाकुहरूलाई ऐमा लैजानु पर्ने थियो।

२ पदमा, परमेश्वरले शहरलाई इस्राएलको हातमा दिनुहुनेछ भनी प्रतिज्ञा गर्नुभयो, तर यस पटक रणनीति फरक हुनेछ। यरीहोको विपरीत, परमेश्वरले इस्राएलीहरूलाई लुटिएको धन र पशुहरू लिन अनुमति दिनुभयो।

यहाँको हृदयविदारक विडम्बनालाई सोच्नुहोस्: यरीहोमा अचनले अनाज्ञाकारी भई समर्पित वस्तुहरू चोरे, जसको परिणामस्वरूप उसको मृत्यु भयो। तर ठीक अर्को शहरमा परमेश्वर भन्नुहुन्छ, “लुट तिमीहरूको हो।” आकान त्यही कुरा चोरेर मरे, जुन कुरा परमेश्वरले आफ्नो समयमा र आफ्नै तरिकाले स्वतन्त्र रूपमा दिन चाहनुभएको थियो।

अनाज्ञाकारिताले त्यो कुरा खोस्छ, जुन परमेश्वरले हामीलाई आज्ञाकारिता र धैर्यद्वारा दिन चाहनुहुन्छ।

यसैले यहोशूले ३०,००० पराक्रमी योद्धाहरूलाई ऐ तर्फ लगे (पद ३)। यहोशूले परमप्रभुले आज्ञा गर्नुभएजस्तै ठीक त्यसै गरे। उहाँले उनीहरूलाई शहरको विरुद्धमा घात राख्न (ढुकेर आक्रमण गर्न) निर्देशन दिनुभयो। पद ४–९ मा परमेश्वरले उनीहरूलाई आक्रमण गर्ने सम्पूर्ण योजना दिनुभयो।

रणनीति बदलियो, तर एउटा कुरा उस्तै रह्यो: परमप्रभु। विजय कहिल्यै विधिमा (method) थिएन; यो परमेश्वरमा थियो। परमप्रभु कहिल्यै बदलिनुहुन्न। हामी बदलिन्छौं, हाम्रा शत्रुहरू बदलिन्छन्, र हाम्रा रणनीतिहरू बदलिन्छन्, तर परमप्रभु अटल रहनुहुन्छ। उहाँ हुनुहुन्थ्यो, उहाँ हुनुहुन्छ, र उहाँ हुनुहुनेछ।

प्रश्न १: ठूलो असफलता पछि पनि, के तपाईं परमेश्वरको मार्गदर्शन खोजिरहनुहुन्छ, कि उहाँले तपाईंलाई छोडिसक्नुभयो भनेर सोच्नुहुन्छ?

यस घटनाबाट हामीले सिक्ने अर्को कुरा यो हो कि परमेश्वरले विभिन्न तरिकाले काम गर्नुहुन्छ।

कहिलेकाहीँ हामीसँग परमेश्वरले कसरी काम गर्नुहुन्छ भन्ने बारे पूर्वनिर्धारित धारणाहरू हुन्छन्। हामी सोच्छौं कि परमेश्वरले हाम्रो जीवनमा कुनै निश्चित तरिकाले काम गर्नुभएकोले, उहाँले सधैं त्यही तरिकाले र सबैका लागि त्यसैगरी काम गर्नुहुन्छ। तर हामी अनजानमै हाम्रो व्यक्तिगत अनुभवको आधारमा परमेश्वरलाई सीमित गरिरहेका हुन्छौं। तैपनि धर्मशास्त्रभरि, हामी परमेश्वरले विभिन्न तरिकाले काम गर्नुभएको देख्छौं।

यसको एउटा प्रमुख उदाहरण हामी प्रेरित २ अध्यायमा पाउँछौँ, जुन दिन पवित्र आत्मा ओर्लनुभएको थियो। धेरैजसो करिस्म्याटिक (Charismatic) र पेन्टेकोस्टल (Pentecostal) मण्डलीहरूले यो विश्वास गर्छन् र सिकाउँछन् कि पवित्र आत्मा पाउनुको मुख्य प्रमाण अन्य भाषामा बोल्नु र चंगाई हो।

तर प्रेरितको पुस्तकलाई नै हेर्ने हो भने पनि यो कुरा सधैँ र सबैको हकमा लागू हुँदैन। विभिन्न व्यक्तिहरूमा पवित्र आत्मा आउनुहुँदा उनीहरूको अनुभव फरक थियो र उनीहरूले पाएका प्रमाणहरू पनि फरक-फरक थिए।

अर्को उदाहरणका लागि, येशूले आफ्नो सेवाकालमा अन्धा मानिसहरूलाई कसरी निको पार्नुभयो भन्ने कुरा विचार गर्नुहोस्। कहिले उहाँले वचन मात्र बोल्नुभयो। कहिले उहाँले छोइदिनुभयो। एउटा घटनामा उहाँले माटो प्रयोग गर्नुभयो। कहिले निको तुरुन्तै भयो, र अर्को घटनामा निको क्रमिक रूपमा भयो। तरिकाहरू धेरै फरक थिए, तर शक्ति सधैं परमेश्वरबाट नै आयो।

जब उनीहरूले यरीहोमा आक्रमण गरे, परमेश्वरले उनीहरूलाई एक प्रकारको रणनीति दिनुभयो। अब जब उनीहरूले ऐमा आक्रमण गरे, परमेश्वरले अर्को रणनीति दिनुभयो। यरीहोमा यो अलौकिक प्रदर्शन (supernatural) थियो; ऐमा यो गोप्य (stealth) आक्रमण थियो।

हामीले परमेश्वरको कामलाई हाम्रो अपेक्षा वा अनुभवमा मात्र सीमित गर्नबाट सावधान रहनुपर्छ।

प्रश्न २: तपाईंले पहिले अनुभव गरेका तरिकामा मात्र परमेश्वरले काम गर्नुहुन्छ भन्ने अपेक्षा राख्दा, तपाईं उहाँको काम कसरी गुमाउनुभएको हुन सक्छ?

८:३०–३५ यहोशूले एउटा वेदी बनाए, व्यवस्थाको प्रतिलिपि लेखे, बलिदान चढाए, र त्यसलाई सार्वजनिक रूपमा पढे।

अब हामी पद ३० तर्फ जाऔं।

पद १०–२९ मा हामी देख्छौं कि परमप्रभुले आज्ञा गर्नुभएअनुसार ठीक त्यसै गरेर इस्राएलीहरूले ऐलाई पराजित गरे र लुटका सामानहरू लिए। यो ठूलो विजयपछि, कनानतर्फ अझै अघि बढ्नुको सट्टा, यहोशूले परमप्रभुको निम्ति एबाल पर्वतमा एउटा वेदी बनाए (पद ३०)।

यस्तो अवस्थामा यहोशूले सैन्य अभियान रोक्दै एबाल पर्वतमा किन वेदी बनाउने निर्णय गरे?

यसले देखाउँछ कि यहोशूले परमप्रभुलाई विजय र आशिषको वास्तविक स्रोतको रूपमा स्वीकार गरे। व्यवस्थामा लेखिएअनुसार, उनीहरूले काटेर नचिरेका ढुङ्गाहरूको वेदी बनाए र त्यसमा बलिदान चढाए (पद ३१)। व्यवस्था २७ अनुसार, यी नचिरेका ढुङ्गाहरूले उनीहरूको आराधना अरू जातिहरूको मूर्तिपूजक अभ्यासहरूद्वारा नढालिएको, बरु अलग र पवित्र हुनुपर्छ भन्ने कुरा देखाउँछ।

स्थानलाई ध्यान दिनुहोस्: एबाल पर्वत व्यवस्थाको श्रापसँग सम्बन्धित पर्वत थियो। यहोशूले श्रापसँग सम्बन्धित पर्वतमै बलिदानको वेदी बनाउँछन्, जसले हामीलाई सम्झाउँछ कि हाम्रो असफलता र अनाज्ञाकारिताको एक मात्र समाधान परमेश्वरको अघि दिइने बलिदान नै हो।

इस्राएलीहरू र परदेशीहरू (sojourners) को अगाडि, यहोशूले ढुङ्गाहरूमा व्यवस्थाको एक प्रतिलिपि लेखे (पद ३२)। यसले व्यवस्थाविवरण २७:४ मा मोशाले दिएको आज्ञा पूरा गर्‍यो। “परदेशीहरू” भन्ने शब्दलाई ध्यान दिनुहोस्। यसले हामीलाई सम्झाउँछ कि राहाब र उनको परिवार अब इस्राएलीहरूका बीचमा बसिरहेका थिए, र परमेश्वरका जनहरूसँग पूर्ण रूपमा समाहित भएका थिए। परमप्रभुले विश्वासद्वारा बाहिरकाहरूलाई पनि आफ्नो जातिमा ल्याउँदै हुनुहुन्थ्यो।

त्यसपछि यहोशूले इस्राएललाई सन्दूकको दुवैपट्टि उभ्याए, आधा मानिसहरू गेरिजिम पर्वतको अगाडि र आधा एबाल पर्वतको अगाडि (पद ३३)। यहोशूले व्यवस्थाको पुस्तकमा लेखिएको सबै कुरा, आशीर्वाद र श्राप दुवै, पढेर सुनाए (पद ३४)। उहाँले मोशाले आज्ञा गर्नुभएको सबै कुरा सम्पूर्ण सभाको अगाडि पढे: पुरुष, महिला, बालबालिका, र परदेशीहरू (पद ३५)। कसैलाई पनि बहिष्कार गरिएको थिएन।

यहोशूले किन यस क्षणमा व्यवस्थाको पुस्तक पढे?

यो सार्वजनिक वाचनले मानिसहरूलाई उनीहरूको पहिचान र परमप्रभुको आज्ञापालन गर्ने जिम्मेवारी सम्झायो। उनीहरूले आफ्नो बीचमा भएका परदेशीहरूलाई पनि सम्झनुपर्थ्यो, किनकि इस्राएल आफैं पनि एक समय मिश्रदेशमा परदेशी नै थियो। यो पनि कारण हो कि ख्रीष्टियनहरू हरेक हप्ता परमेश्वरको वचन पढ्न र अध्ययन गर्न भेला हुन्छन्।

प्रतिज्ञाको देशमा इस्राएलको भविष्य पूर्ण रूपमा परमेश्वरसँग गरेको करारप्रति उनीहरूको प्रतिक्रियामा निर्भर थियो। उनीहरूले आशिष् वा श्राप, जीवन वा मृत्यु जे अनुभव गर्ने थिए, त्यो परमप्रभुप्रति उनीहरूको आज्ञाकारितामा निर्भर थियो। मोशाले पहिले नै उनीहरूलाई “तिमी र तिम्रा सन्तानहरू बाँच्न सकून् भनेर जीवन रोज” (व्यवस्थाविवरण ३०:१९) भनी आग्रह गरेका थिए।

त्यसैगरी, परमेश्वरको वचनले आज हामीलाई पनि उहाँको मार्ग रोज्न बोलाउँछ। साँचो जीवन उहाँको सत्यसँग आफूलाई मिलाउँदा मात्र पाइन्छ।

यदि परमेश्वरको वचन हाम्रो भविष्यको जग हो भने, हामीले यसलाई केवल पछिको कुरा (afterthought) जस्तो व्यवहार गर्न सक्दैनौं। यसले हाम्रो जीवनका सबै क्षेत्र, सबैभन्दा ठूला निर्णयदेखि दैनिक बानीसम्म, निर्देशित गर्नुपर्छ।

प्रश्न ३. तपाईंको जीवनमा कहिलेकाहीं मात्र नभई तपाईंको सबै निर्णयहरूमा परमेश्वरको वचन कसरी पहिलो स्थानमा रहन्छ?

याद राख्नुहोस् कि परमेश्वरले यहोशूलाई व्यवस्थाबाट दायाँ–बायाँ नफर्किन, तर त्यसलाई सधैं आफ्नो मुखमा राख्न, दिनरात त्यसमा मनन गर्न, र त्यसअनुसार गर्न आज्ञा दिनुभएको थियो (यहोशू १:७–८)।